Kiedyś wydawało mi się, że domowe konserwy mięsne to zajęcie dla wyjątkowo cierpliwych. Pamiętałam jeszcze czasy, gdy w rodzinnej spiżarni stały rzędy słoików z mięsem, a każdy miał pod zakrętką apetyczną warstwę galaretki. Wystarczyło otworzyć jeden, ukroić pajdę chleba i kolacja była gotowa. Smakowało to znacznie lepiej niż niejedna wędlina przyniesiona ze sklepu. Po latach postanowiłam odtworzyć ten smak we własnej kuchni. Nie chodziło mi jednak o zwyczajny smalec z kawałkami mięsa. Chciałam uzyskać coś bardziej zwartego, co da się kroić w grube plastry albo rozsmarowywać na pieczywie. Pierwsze udane słoiczki zniknęły tak szybko, że zaczęłam przygotowywać od razu większą porcję. Dziś to moja ulubiona domowa konserwa na kanapki. Szczególnie lubię ją z żytnim chlebem, ostrą musztardą i kiszonym ogórkiem.

Boczek w słoiku jak za dawnych lat. Sekret tkwi w odpowiednim połączeniu mięsa

Domowe wyroby mięsne mają jedną ogromną przewagę nad sklepowymi: dokładnie wiadomo, co trafia do środka. Nie trzeba też ograniczać się do jednego rodzaju mięsa. W moim przepisie pierwsze skrzypce gra surowy boczek, ale towarzyszy mu również łopatka wieprzowa.

Boczek odpowiada za soczystość, tłustość i charakterystyczny, głęboki smak. Łopatka jest nieco chudsza, dzięki czemu całość nie przypomina samego tłuszczu z przyprawami. Połączenie tych dwóch kawałków daje mięsną konserwę o przyjemnej, zwartej konsystencji.

Ważne jest również odpowiednie rozdrobnienie. Nie mielę całego mięsa na jednolitą papkę. Większą część przepuszczam przez maszynkę z sitkiem typu szarpak, a pozostałą przez drobne oczka. Dzięki temu gotowy wyrób ma wyczuwalne kawałeczki mięsa, ale jednocześnie dobrze się łączy i nie rozpada przy krojeniu.

W przepisie wykorzystuję także żelatynę, która pomaga uzyskać charakterystyczną galaretkę. To właśnie ona sprawia, że po otwarciu słoika mięso wygląda tak apetycznie. Nie ma nic przyjemniejszego niż odkrojenie kawałka domowej konserwy, która zachowuje kształt, a jednocześnie pozostaje miękka i soczysta.

Nie przesadzam również z przyprawami. Czosnek, czarny pieprz i sól peklująca w zupełności wystarczą, aby podkreślić smak wieprzowiny. Taka prostota przywodzi na myśl dawne, domowe wyroby, w których najważniejsza była jakość mięsa, a nie długa lista dodatków.

Przepis na boczek w słoiku po staropolsku

Składniki:

  • 1300 g surowego boczku wieprzowego
  • 700 g łopatki wieprzowej
  • 36 g peklosoli
  • 6 g czosnku granulowanego
  • 5 g mielonego czarnego pieprzu
  • 340 ml zimnej wody
  • 5 łyżeczek żelatyny

Sposób przygotowania:

  1. Boczek i łopatkę pokrój w kostkę. Posyp mięso dokładnie odmierzoną peklosolą i starannie wymieszaj. Przełóż do zamykanego pojemnika i wstaw do lodówki na 3 dni. Raz dziennie dokładnie przemieszaj zawartość.
  2. Po upływie 3 dni podziel mięso na dwie części. Dwie trzecie zmiel w maszynce przez sitko typu szarpak, a pozostałą jedną trzecią przez drobne sitko.
  3. Połącz obie porcje mięsa. Dodaj czosnek granulowany, pieprz, wodę i żelatynę. Wyrabiaj masę, aż zrobi się kleista, jednolita i dobrze związana.
  4. Przygotuj czyste, nieuszkodzone słoiki z odpowiednimi zakrętkami. Napełnij je mięsem do 3/4 wysokości. Wytrzyj brzegi i zakręć.
  5. Pasteryzuj je w garnku z wodą przez 3 dni: pierwszego dnia 60 minut, drugiego 45 minut, trzeciego 30 minut. Słoiki powinny być w wodzie niemal pod przykrywkę. Jeśli woda wyparuje w trakcie gotowania, koniecznie ją uzupełnij.

Źródło przepisu: Facebook.com/wiesia_gotuje