Mizeria do słoików to jeden z tych przetworów, które zawsze warto mieć pod ręką. Otwierasz słoik, dodajesz śmietanę lub jogurt i masz szybki dodatek do obiadu. Problem zaczyna się wtedy, gdy zamiast jędrnych plasterków wyjmujesz miękkie ogórki, które rozpadają się przy mieszaniu. Sama przekonałam się, że w tym przypadku liczy się nie tylko zalewa i pasteryzacja. Duże znaczenie ma już pierwszy etap przygotowania warzyw.

Jak zrobić mizerię do słoików, żeby ogórki były chrupiące?

Jeśli chcesz, żeby mizeria po otwarciu słoika była chrupiąca, a nie przypominała miękkiej paćki, nie krój ogórków zbyt cienko. Najlepiej weź zwykły, ostry nóż i przygotuj nieco grubsze plasterki. To właśnie prosty trik, który stosuję podczas robienia mizerii na zimę.

Cieniutkie plasterki świetnie sprawdzają się w świeżej mizerii. W słoiku zachowują się jednak inaczej. Najpierw mają kontakt z solą i octem, potem przez dwie godziny puszczają sok, a na końcu zostają podgrzane podczas pasteryzacji. Delikatne plasterki łatwiej więc tracą jędrność.

Grubsze znoszą cały proces znacznie lepiej. Po otwarciu słoika zachowują kształt, nie rozpadają się podczas mieszania i przyjemniej chrupią. Nie musisz oczywiście kroić ogórków w bardzo grube krążki. Chodzi przede wszystkim o to, żeby nie były niemal przezroczyste.

Jak grubo kroić ogórki do mizerii na zimę?

Do mizerii na zimę najlepiej pokrój ogórki na plasterki o grubości około 3-4 mm. Nie musisz oczywiście mierzyć każdego z nich linijką. Chodzi o to, żeby krążki były wyraźnie grubsze od tych, które zwykle przygotowujesz do świeżej mizerii. Unikaj przede wszystkim bardzo cienkich, niemal przezroczystych plasterków. Po dwóch godzinach w soli i późniejszej pasteryzacji łatwiej miękną i tracą przyjemną strukturę.

Ja do mizerii przeznaczonej do słoików najczęściej wybieram zwykły, dobrze naostrzony nóż. Krojenie zajmuje trochę więcej czasu, ale możesz łatwo kontrolować grubość plasterków. Staraj się tylko robić je podobnej wielkości. Dzięki temu ogórki równomiernie puszczą sok i podobnie zniosą pasteryzację.

Mandolina również się sprawdzi, pod warunkiem że możesz ustawić na niej odpowiednią grubość. Wybierz około 3-4 mm i nie korzystaj z najcieńszego ustawienia. To właśnie ono jest dobre do świeżej mizerii, ale niekoniecznie do ogórków, które mają spędzić kilka miesięcy w słoiku.

Możesz użyć także robota kuchennego z tarczą do krojenia w plastry, ale najpierw sprawdź, jak grube krążki robi. Jeśli wychodzą bardzo cienkie i wiotkie, lepiej z niego zrezygnuj. Przy 1,5 kg ogórków robot znacznie przyspiesza pracę, jednak tylko wtedy, gdy pozwala uzyskać odpowiednią grubość.

Nie przesadzaj też w drugą stronę. Plasterki grubsze niż około 5-6 mm nie są potrzebne. Mizeria powinna nadal przypominać mizerię, a nie sałatkę z grubych krążków ogórka. Dla mnie najlepszym kompromisem są 3-4 mm: plasterki pozostają dość delikatne, ale mają wystarczającą grubość, żeby lepiej zachować jędrność po pasteryzacji.

Przepis na mizerię do słoików na zimę

Składniki:

  • 1,5 kg ogórków    
  • 1 płaska łyżka soli kamiennej niejodowanej
  • 1 płaska łyżka cukru  
  • 3 łyżki octu

Sposób przygotowania:

  1. Ogórki dokładnie umyj, odetnij z obu stron końcówki i obierz. Następnie weź nóż i pokrój je w nieco grubsze plasterki niż do klasycznej mizerii.
  2. Przełóż ogórki do dużej miski. Dodaj sól kamienną, cukier oraz ocet. Dokładnie, ale delikatnie wymieszaj i odstaw na około 2 godziny. W tym czasie ogórki puszczą sporo naturalnego soku. Co jakiś czas ponownie je przemieszaj.
  3. Po 2 godzinach jeszcze raz wymieszaj zawartość miski. Przełóż plasterki do czystych słoików i ułóż je dość ciasno, pozostawiając trochę wolnego miejsca pod zakrętką. Nie ugniataj ich jednak z dużą siłą.
  4. Do każdego słoika wlej sok, który pozostał w misce. Ogórki powinny być zanurzone w płynie. Wytrzyj ranty słoików do sucha i dokładnie je zakręć.
  5. Ustaw słoiki w garnku, zalej wodą i rozpocznij pasteryzację. Od chwili, gdy woda zacznie intensywnie wrzeć, odmierz 7 minut. Następnie ostrożnie wyjmij słoiki i pozostaw je do całkowitego wystygnięcia. Przechowuj je w chłodnym, suchym i ciemnym miejscu.