Leczo w teorii robi się niemal samo. Wrzucasz do garnka cebulę, paprykę, cukinię, pomidory, kiełbasę lub inne ulubione dodatki, doprawiasz i zostawiasz wszystko na ogniu. Problem pojawia się wtedy, gdy warzywa zaczną puszczać wodę. 

Możesz oczywiście zdjąć pokrywkę i długo odparowywać sos. Nie zawsze jednak jest na to czas. Poza tym długie gotowanie sprawia, że papryka i cukinia robią się bardzo miękkie, nieapetyczne. Najprostsze rozwiązanie, czyli mąka lub skrobia ziemniaczana, nie każdemu odpowiada. Dlatego proponuję coś lepszego. 

Jak zagęścić leczo kaszą jaglaną?

Kasza jaglana powstaje z prosa i jest naturalnie bezglutenowa. Jej kolejną zaletą jest delikatny, lekko orzechowy smak. Pasuje więc zarówno do papryki i pomidorów, jak i do cukinii, cebuli czy kiełbasy. Nie dominuje dania tak, jak mogłyby zrobić to niektóre inne kasze. Do dużego garnka leczo wystarczą ok. 2 łyżki suchej kaszy jaglanej. 

Suche ziarna zmiel w młynku do kawy lub mocnym blenderze. Powinien powstać możliwie drobny proszek. Tak przygotowana kasza znacznie łatwiej połączy się z sosem, znajdującym się w garnku.

Zmieloną kaszę wsypuj stopniowo, jednocześnie dokładnie mieszając potrawę. Następnie gotuj leczo jeszcze przez kilka minut na małym ogniu. Kasza zacznie chłonąć płyn, a sos stanie się wyraźnie gęstszy.

Kiedy dodać kaszę jaglaną do leczo?

Moment dodania zagęstnika ma duże znaczenie. Najpierw przygotuj leczo tak jak zwykle. Podsmaż cebulę, dodaj kiełbasę, jeśli jej używasz, a później paprykę, cukinię, pomidory i przyprawy. Duś warzywa, aż zmiękną w takim stopniu, jaki lubisz. Dopiero pod koniec gotowania oceń ilość sosu. Jeżeli jest go zdecydowanie za dużo, wtedy zacznij działać.

Dlaczego leczo wychodzi wodniste?

Zanim zaczniesz zagęszczać leczo, warto znaleźć przyczynę problemu. Bardzo często nie chodzi o brak zagęstnika, tylko o sposób przygotowania warzyw. Głównym podejrzanym jest zazwyczaj cukinia. Zawiera dużo wody i podczas gotowania potrafi oddać jej naprawdę sporo. Jeśli wrzucisz dwie duże cukinie do garnka, przykryjesz go i zaczniesz dusić zawartość, szybko może pojawić się sporo płynu.

Podobnie zachowują się świeże pomidory. Dojrzałe, letnie sztuki są świetne do leczo, ale mogą mieć bardzo dużo soku. Gdy połączysz je z cukinią i jeszcze dolejesz bulionu albo wody, uzyskanie gęstego sosu staje się trudniejsze.

Znaczenie ma również wielkość garnka. W szerokim naczyniu płyn odparowuje szybciej, ponieważ większa powierzchnia sosu ma kontakt z powietrzem. W wysokim i wąskim garnku proces trwa dłużej. Jeśli widzisz dużo wody, gotuj bez pokrywki. Przykrywanie garnka zatrzymuje parę, która skrapla się i ponownie trafia do potrawy.

Kasza jaglana jest szczególnie przydatna wtedy, gdy warzywa są już odpowiednio miękkie, ale sos wciąż pozostaje zbyt płynny. Zamiast gotować wszystko przez kolejne kilkadziesiąt minut, możesz w krótszym czasie poprawić jego konsystencję, przy okazji nie zmieniając jego smaku.