Kiedyś przygotowywałam ciasto naleśnikowe na oko. Wlewałam mleko, wsypywałam mąkę, dodawałam jajka (lub nie) i miksowałam wszystko do połączenia składników. Niekiedy naleśniki wychodziły cienkie i odpowiednio elastyczne, innym razem rozpadały się już przy pierwszej próbie przewrócenia. To była czysta loteria. Zdarzało się też, że zamiast delikatnych placków otrzymywałam sztywne, grube naleśniki, których nie dało się ładnie zwinąć. Długo szukałam przyczyny w temperaturze patelni i proporcjach składników. Dopiero później zrozumiałam, że pomijałam ważny etap przygotowania.
Naleśniki rwą się podczas smażenia? Winna może być konsystencja ciasta
Idealne ciasto naleśnikowe powinno być na tyle płynne, żeby łatwo rozprowadzało się po patelni, ale jednocześnie na tyle gęste, by po usmażeniu tworzyło elastyczny placek. Zachowanie tej równowagi jest ważniejsze, niż kiedyś sądziłam.
Zbyt rzadkie ciasto błyskawicznie rozpływa się po patelni. Powstają z niego bardzo cienkie, delikatne naleśniki, które łatwo się rozrywają. Trudno podważyć je łopatką, a podczas przewracania mogą pękać lub rozpadać się na kawałki.
Z kolei zbyt gęste ciasto nie chce równomiernie rozchodzić się po powierzchni patelni. Naleśniki z takiego ciasta wychodzą grube, ciężkie i mało elastyczne. Zwykle nie rwą się przy obracaniu, ale po usmażeniu bywają sztywne, a przy składaniu mogą pękać. Udało mi się znaleźć w tym równowagę. Dzięki testowi łyżki od dłuższego czasu za każdym razem wychodzą w sam raz.
Robię ciastu naleśnikowemu test łyżki i od razu wiem, czy naleśniki się udadzą
Od kilku lat stosuję prosty test łyżki. Dzięki niemu nie muszę zgadywać, czy dolać mleka, czy dosypać mąki. Zanurzam metalową łyżkę w cieście i powoli ją wyjmuję. Jeśli konsystencja jest odpowiednia, na powierzchni metalu pozostaje cienka, ale wyraźna warstwa ciasta. Powinna zakrywać łyżkę tak, żeby metal spod niej nie prześwitywał.
Jeśli ciasto spływa niemal jak mleko i już po sekundzie odsłania metal, ciasto na naleśniki jest za rzadkie. Natomiast gdy oblepia łyżkę grubą, nieruchomą powłoką i bardzo powoli skapuje, oznacza to, że jest za gęste.
W pierwszym przypadku dosypuję odrobinę mąki, najlepiej po łyżeczce, dokładnie mieszam trzepaczką lub miksuję blenderem i ponawiam test. W drugim dolewam niewielką ilość mleka lub wody, również stopniowo. Dzięki temu łatwiej osiągnąć odpowiednią konsystencję bez przesady w żadną stronę.
Ciasto było idealne, a po pół godzinie zrobiło się gęste? To częsta pułapka
Zauważyłam jeszcze jedną rzecz. Ciasto naleśnikowe pozostawione w lodówce potrafi wyraźnie zgęstnieć już po 30 minutach. Dzieje się tak, ponieważ mąka stopniowo chłonie płyn, a jej składniki, w tym skrobia i białka tworzące gluten, wiążą wodę.
Kiedyś po wyjęciu miski z lodówki od razu dolewałam mleka na oko. Niejednokrotnie przesadzałam z ilością i ciasto stawało się zbyt wodniste. W efekcie pierwsze naleśniki wychodziły dobrze, a kolejne zaczynały się rozrywać.
Teraz najpierw pozwalam schłodzonemu ciastu wrócić do temperatury pokojowej. Dokładnie je mieszam, wykonuję test łyżki i dopiero wtedy decyduję, czy potrzebuje odrobiny płynu lub mąki. Jeśli wymaga poprawki, dodaję składniki małymi porcjami.
Po uzyskaniu właściwej konsystencji od razu zaczynam smażenie. Przed nalaniem każdej kolejnej porcji ponownie mieszam zawartość miski, ponieważ cięższe składniki stopniowo osiadają na dnie. W ten sposób wszystkie naleśniki mają podobną, optymalną grubość, nie rozrywają się i znacznie łatwiej przewrócić je na drugą stronę.


Obserwuj nas na Google














