Trudno wyobrazić sobie naszą swojską kuchnię bez placków czy kopytek. Ale ziemniaczane przysmaki to nie tylko polska specjalność. Również w dalekim i nieco egzotycznym Iranie ziemniaki zajmują ważne miejsce na stołach. Tam przygotowuje się z nich między innymi kuku seebzamini, czyli perskie kotlety ziemniaczane. 

Na pierwszy rzut oka przypominają nasze kotleciki z gotowanych ziemniaków, ale mają nieco inny charakter. Są wyraziste, pachną przyprawami i doskonale smakują zarówno prosto z patelni, jak i po ostudzeniu. Do ich przygotowania wystarczy kilka niedrogich produktów, które często znajdują się już w kuchni.

Jak w Iranie robi się kotlety ziemniaczane?

Perskie kotlety ziemniaczane należą do rodziny potraw określanych jako kuku. To popularne w kuchni irańskiej dania na bazie jajek, do których dodaje się warzywa, zioła, a czasami również mięso. Można je porównać do omletów lub hiszpańskiej tortilli, choć często przybierają formę niewielkich placuszków.

W przypadku kuku seebzamini najważniejsze są wcześniej podgotowane ziemniaki, które po ostudzeniu ściera się na tarce. Do masy trafiają także jajka, cebula oraz przyprawy. Szczególną rolę odgrywa kurkuma, nadająca kotlecikom piękny, żółtozłoty kolor. Suszona mięta wprowadza natomiast delikatną, ziołową nutę.

W przeciwieństwie do klasycznych polskich placków ziemniaczanych masa nie powstaje z surowych kartofli. Dzięki temu środek jest delikatny, a podczas smażenia na powierzchni tworzy się apetyczna skórka. Kotleciki nie wymagają również dodatku mięsa, dlatego sprawdzą się jako niedrogi, bezmięsny obiad.

Przepis na perskie kotlety ziemniaczane (kuku seebzamini)

Składniki:

  • 900 g ziemniaków (około 4 średnich sztuk)
  • 1 mała cebula
  • 2 jajka
  • 2 łyżki bułki tartej
  • 1 łyżeczka mielonej kurkumy
  • 1 łyżeczka soli
  • ½ łyżeczki mielonego czarnego pieprzu
  • 2 łyżeczki suszonej mięty (opcjonalnie)
  • olej do smażenia

Przygotowanie:

  1. Dokładnie umyj ziemniaki, przełóż je do garnka i zalej zimną wodą. Gotuj na średnim ogniu przez około 20 minut, aż będą prawie miękkie, ale nie zaczną się rozpadać. Odcedź je i pozostaw do całkowitego ostygnięcia.
  2. Obierz wystudzone ziemniaki ze skórki, a następnie zetrzyj na tarce o dużych oczkach. Przełóż je do szerokiej miski, w której wygodnie wymieszasz wszystkie składniki.
  3. Obierz cebulę i zetrzyj ją na drobnych oczkach tarki. Przełóż na sitko lub do czystej ściereczki i dokładnie odciśnij sok. Dodaj odciśniętą cebulę do ziemniaków.
  4. Wbij jajka, wsyp sól, pieprz, kurkumę oraz suszoną miętę. Dodaj bułkę tartą i dokładnie wymieszaj całość. Masa powinna być zwarta, ale nie przesadnie kleista. Jeśli okaże się zbyt wilgotna, dosyp odrobinę bułki tartej.
  5. Zwilż lekko dłonie i formuj niewielkie, okrągłe lub owalne kotleciki. Każdy powinien mieć około 1-1,5 cm grubości. Nie rób ich zbyt grubych, ponieważ trudniej będzie równomiernie je usmażyć.
  6. Rozgrzej na dużej patelni część oleju. Układaj kotleciki w niewielkich odstępach i smaż na średnim ogniu przez około 4-5 minut z każdej strony. Przewracaj je ostrożnie, dopiero gdy spód wyraźnie się zarumieni i stanie się sztywniejszy.
  7. Zdejmij gotowe kotleciki z patelni i przełóż na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym. Usuń nadmiar tłuszczu i podawaj na ciepło lub pozostaw do wystudzenia.

Jak podawać takie kotleciki?

Perskie kotlety ziemniaczane świetnie komponują się z gęstym jogurtem naturalnym, szczególnie gdy wymiesza się go z odrobiną czosnku, soku z cytryny i świeżej mięty. Taki sos przełamuje smak smażonych ziemniaków i nadaje całemu daniu lekkości.

W Iranie kuku seebzamini często podaje się z pieczywem, świeżymi ziołami, pomidorami, oliwkami lub marynowanymi warzywami. W domowych warunkach równie dobrze sprawdzi się chrupiąca sałatka z ogórka, pomidora i czerwonej cebuli.

Kotleciki można też wykorzystać jako przekąskę do pracy lub na wycieczkę. Po ostudzeniu zachowują przyjemny smak i zwartą strukturę, dlatego dobrze sprawdzają się nawet w kanapkach. Wystarczy włożyć je do bułki z liśćmi sałaty i ulubionym sosem. Jeśli planujesz zabrać je na później, przechowuj je wcześniej w lodówce i transportuj w torbie chłodzącej.