Wiosenne grzybobranie kojarzy się głównie z piestrzenicami, smardzami albo majówkami, ale w polskich lasach trafisz też na mniej znane gatunki, które świetnie sprawdzają się w kuchni. Jeden z nich często pojawia się całymi kępami na drewnie. Łatwo go przeoczyć, bo nie ma okazałych kapeluszy, ale kiedy raz go poznasz, będziesz wracać po niego co roku. To prawdziwy skarb do szybkiego gotowania.
Płomiennica letnia (Flammulina fennae Bas)
Płomiennica letnia to rzadziej opisywany gatunek z rodzaju Flammulina, czyli płomiennic. Bywa mylona z bardziej znaną płomiennicą zimową, którą wielu zna pod nazwą enoki. Nazwa rodzaju pochodzi od charakterystycznego połysku kapelusza i „ognistego” odcienia, jaki pojawia się przy wilgotnej pogodzie. Grzybiarze czasem mówią na nią po prostu „letnia płomiennica”, choć w Polsce nadal pozostaje mało popularna.
To grzyb nadrzewny, rosnący zwykle w skupiskach. Dzięki temu, kiedy już trafisz na stanowisko, szybko napełnisz koszyk. W kuchni ceniona jest za zwartą strukturę i sprężysty miąższ.
Jak wygląda płomiennica letnia?
Kapelusz płomiennicy letniej jest niewielki, zwykle osiąga od 2 do 6 cm średnicy. Ma miodowy, żółtobrązowy albo kremowy kolor i staje się śliski podczas wilgotnej pogody. Brzeg kapeluszy ma widoczne prążkowania. Blaszki są jasne, kremowe lub lekko żółtawe.
Trzon jest smukły, elastyczny i ciemniejszy u podstawy. To właśnie ciemniejszy dół trzonu pomaga odróżnić ją od części podobnych gatunków. Miąższ pozostaje jędrny nawet po krótkiej obróbce termicznej.
Uważaj jednak na podobieństwo do niektórych hełmówek i maślanek rosnących na drewnie. Szczególnie początkujący grzybiarze mogą mieć problem z rozpoznaniem. Nigdy nie zbieraj grzybów, co do których masz choć cień wątpliwości.
Gdzie rośnie płomiennica letnia? Występowanie w Polsce
Płomiennica letnia rośnie głównie na martwym drewnie liściastym. Najczęściej znajdziesz ją na pniach, kłodach i starych pniakach. Szczególnie lubi buki, topole, wierzby i olchy.
Owocniki pojawiają się wiosną i mogą utrzymywać się aż do jesieni, jeśli pogoda pozostaje wilgotna. Najlepiej rozwija się po ciepłych deszczach. Szukaj jej w wilgotnych lasach liściastych, nadrzecznych zagajnikach i starych parkach.
W Polsce występuje lokalnie i nie jest tak częsta jak opieńki czy boczniaki. Najłatwiej trafisz na nią w południowej i zachodniej części kraju, szczególnie w starszych lasach z dużą ilością martwego drewna.
Najlepiej zbieraj młode owocniki, bo mają najprzyjemniejszą strukturę i najlepszy smak. Starsze egzemplarze stają się bardziej włókniste, szczególnie w dolnej części trzonu.
Płomiennica letnia na talerzu
Płomiennica letnia jest uznawana za grzyb jadalny. Najlepiej smakuje po krótkiej obróbce termicznej. Wystarczy kilka minut smażenia albo gotowania, żeby zachowała chrupkość i sprężystość.
Jej jędrność wynika z budowy miąższu, który nie rozpada się tak szybko podczas gotowania. Dzięki temu świetnie nadaje się do ekspresowych dań, kiedy nie chcesz długo stać przy kuchence.
Najlepiej przygotujesz ją bardzo prosto. Wrzuć grzyby na masło z cebulą, dodaj pieprz, odrobinę śmietany i świeży koperek. Po 5 minutach masz gotowy sos do ziemniaków albo makaronu.
Płomiennica świetnie sprawdza się też w lekkich zupach. Dodaj ją pod koniec gotowania, żeby nie straciła swojej chrupkości. Dobrze komponuje się z bulionem warzywnym, czosnkiem i natką pietruszki.
Możesz też podsmażyć ją na mocnym ogniu i podać na grzankach. Dzięki sprężystemu miąższowi zachowuje bardzo przyjemną strukturę nawet po krótkim smażeniu.
