Choć pierogi od dawna uchodzą za symbol polskiej kuchni, tegoroczna aktualizacja rankingu TasteAtlas przyniosła sporą niespodziankę i mocne przetasowania - na szczyt listy trafiły aż 2 góralskie szlagiery, które od pokoleń są związane z pasterską tradycją. To właśnie one wyprzedziły kulinarną ikonę, którą wielu uważało za niemal pewnego zwycięzcę.
Górski ser wyprzedził ruskiego klasyka
Międzynarodowy przewodnik kulinarny TasteAtlas zaktualizował 8 lipca 2026 roku ranking „Top 100 Polish Foods”. Tym razem pierwsze miejsce przypadło redykołce, drugie zajęła gołka, a dopiero na trzeciej pozycji znalazły się pierogi ruskie. Wszystkie trzy produkty otrzymały ocenę 4,4, jednak o kolejności zdecydował algorytm serwisu.
Pierwsza dziesiątka zestawienia wygląda obecnie następująco:
- Redykołka - 4,4
- Gołka - 4,4
- Pierogi ruskie - 4,4
- Kiełbasa myśliwska staropolska - 4,4
- Barszcz czysty czerwony - 4,3
- Kołduny - 4,3
- Zupa borowikowa - 4,3
- Pączki - 4,3
- Bryndza podhalańska - 4,3
- Bundz - 4,3
W dalszej części rankingu znalazły się między innymi sernik, rolada z modrą kapustą, oscypek, karpatka, placki ziemniaczane, szarlotka oraz rosół z kury.
Warto pamiętać, że nie są to oceny profesjonalnych szefów kuchni, influencerów czy zawodowych krytyków. Ranking powstaje na podstawie opinii użytkowników TasteAtlas. Autorzy zestawienia podkreślają również, że zestawienia mają przede wszystkim promować regionalne produkty i zachęcać do odkrywania lokalnych tradycji kulinarnych - nie są wyrokiem ostatecznym w kwestii tego, co należy, a czego nawet nie warto próbować.
Nie tylko oscypek. Czym są redykołka i gołka?
Choć redykołka wielu osobom kojarzy się z niewielkim oscypkiem, w rzeczywistości jest osobnym produktem o własnej historii i chronionej nazwie.
Jej nazwa wywodzi się od słowa „redyk”, czyli jesiennego sprowadzania owiec z hal po zakończeniu sezonu pasterskiego. Dawniej bacowie przygotowywali takie niewielkie serki jako podziękowanie dla właścicieli stad lub drobne upominki dla dzieci. Do dziś redykołki zachwycają ozdobnymi formami. Często mają kształt serc, owieczek, ptaków lub innych figurek. Mogą też wyglądać identycznie, jak oscypki i mieć typowy, wrzecionowaty kształt - ale różnią się od nich znacznie.
AdobeStock elifilm
Redykołki, podobnie jak oscypek, powstają z mleka z dodatkiem podpuszczki, ale różnią się sposobem wykończenia. Są znacznie mniejsze, ręcznie formowane i wędzone krócej niż oscypek, dzięki czemu mają delikatniejszy smak oraz subtelniejszy aromat dymu. Spotkać można także wersje niewędzone.
Gołka to z kolei tradycyjny wędzony ser z mleka krowiego. Wytwarza się go metodą zbliżoną do oscypka, jednak oba sery różnią się surowcem i wyglądem. Oscypek ma charakterystyczny wrzecionowaty kształt i zgodnie z tradycją powstaje przede wszystkim z mleka owczego w sezonie od maja do października. Gołka jest walcowata i bardziej pękata, można ją produkować przez cały rok i ma własny, wyraźnie odmienny smak.
AdobeStock Picture Partners
Zwycięzcę rankingu zjesz nie tylko na Podhalu
Choć redykołkę najczęściej łączy się z Podhalem, spróbujesz jej też na Sądecczyźnie, między innymi w okolicach Piwnicznej-Zdroju, Muszyny i Krynicy-Zdroju. Redykołka od 2009 roku jest objęta unijną Chronioną Nazwą Pochodzenia (oscypek otrzymał ChNP rok wcześniej). Oznacza to, że nazwy tej nie można używać dowolnie. Aby jej używać, należy spełniać określone wymagania dot. sposobu produkcji i jej lokalizacji. Nie każdy niewielki wędzony serek sprzedawany przy drodze spełnia wymagania pozwalające na legalne oznaczanie go jako redykołka.
Najnowszy ranking pokazuje również siłę góralskiego serowarstwa. W pierwszej dziesiątce znalazły się aż trzy produkty związane z tradycją pasterską: redykołka, bryndza podhalańska i bundz. Na 15. miejscu uplasował się natomiast oscypek. To wyraźny sygnał, że regionalne sery przyciągają coraz większą uwagę smakoszy z całego świata.
Pierogi można dziś znaleźć niemal w każdej restauracji z kuchnią polską - można spróbować ich wszędzie. Redykołka pozostaje natomiast produktem mocno lokalnym, związanym z miejscem swojego pochodzenia i rzemiosłem baców, którzy od pokoleń przekazują swoje umiejętności następnym pokoleniom.
