Wiele produktów udaje klasykę, ale z oryginałem ma niewiele wspólnego. Jogurt grecki jest jednym z takich przykładów - bywa często podrabiany i na siłę „ulepszany”. Jeśli lubisz jego gęstość i charakterystyczny smak, sprawdź, jak odróżnić autentyk od sprytnej imitacji. 

Czy kubeczek może kłamać? Uważaj na sprytne sztuczki producentów

Biało-niebieskie kolory, greckie wzory typowe dla starożytnych zabytków, alfabet, nazwy sugerujące południowe pochodzenie - to wszystko działa na wyobraźnię. Łatwo pomyśleć, że sięgasz po coś autentycznego. Tymczasem opakowanie bywa tylko dekoracją, bo zawartość to bubel.

W środku zamiast mleka pojawia się maślanka. Aby uzyskać gęstość typową dla prawdziwego jogurtu greckiego dodaje się skrobię lub mleko w proszku. Czasem trafiają się także tłuszcze roślinne (w tym olej palmowy), które zmieniają strukturę i smak.

Taki jogurt wygląda podobnie, ale przy bliższym poznaniu traci na jakości. Może być mniej kremowy, bardziej „galaretowaty” albo wodnisty po chwili od otwarcia. W kuchni zachowuje się inaczej - sosy wychodzą mniej stabilne, a deser nie ma tej samej aksamitności.

Grecki czy tylko „w stylu greckim”? 

Prawdziwy jogurt grecki to produkt niezwykle prosty. Powstaje z mleka i żywych kultur bakterii - bez dodatków, zagęstników i skrótów technologicznych. Jego sekret tkwi w procesie odsączania serwatki, dzięki czemu staje się wyjątkowo gęsty i kremowy. Aby przyspieszyć produkcję, kombinatorzy sięgają po zagęstniki wymienione wcześniej. 

Gdy nabierzesz go łyżką, zauważysz zwartą, aksamitną konsystencję - nie leje się i nie rozwarstwia. Łyżka często wręcz stoi na sztorc w kubeczku. Nabrany na łyżkę, trzyma kształt i nie spływa z niej. Ma lekko kwaskowy, czysty smak i naturalny aromat mleka. To właśnie odsączanie sprawia, że jogurt grecki jest bardziej treściwy niż zwykły jogurt naturalny.

AdobeStock nahhan

Jeśli chodzi o zawartość tłuszczu, tradycyjny wariant nie jest „lekki”. Najczęściej spotkasz wersje od około 8 do nawet 10% tłuszczu, choć bywają też nieco chudsze. W kuchni to ogromna zaleta - taki jogurt świetnie sprawdza się do sosów, dipów czy deserów, bo nie warzy się i dobrze łączy z innymi składnikami. Potrafi też zastąpić śmietanę w wypiekach czy zapiekankach.

Skład, który mówi wszystko - naucz się czytać etykiety

Najprostsza zasada: im krótszy skład, tym lepiej. W prawdziwym jogurcie greckim powinny znaleźć się tylko dwa elementy: mleko i kultury bakterii. Czasem producenci doprecyzowują, że to mleko pasteryzowane, i to wciąż jest w porządku.

Jeśli widzisz na liście składników coś więcej, warto się zatrzymać. Dodatki takie jak mleko w proszku, białka mleka, zagęstniki czy stabilizatory oznaczają, że ktoś próbował skrócić drogę do pożądanej konsystencji. Zwróć też uwagę na nazwę. „Jogurt typu greckiego” albo „w stylu greckim” to sygnał, że nie masz do czynienia z klasycznym produktem, tylko jego interpretacją - i najczęściej niestety imitacją.

Jogurt grecki to prosty produkt, ale w pośpiechu i ferworze zakupów i przy wyjątkowo kuszącej, promocyjnej cenie, łatwo go pomylić z jego imitacją. Jeśli chcesz cieszyć się jego prawdziwym smakiem i konsystencją, patrz przede wszystkim na skład, a nie na opakowanie.