W barach mlecznych, stołówkach i garmażerkach codziennie przygotowuje się dziesiątki, a nieraz setki porcji tych samych potraw. Nie ma tam miejsca na przypadek. Każdy etap musi być przemyślany, żeby kluski smakowały tak samo w tak zwany świątek, piątek i niedzielę.
To właśnie w takich kuchniach przez lata doskonalono najprostsze przepisy. Doświadczone kucharki wiedzą, że o powodzeniu dania decydują często drobiazgi, na które domowi, okazjonalni kucharze nie zwracają uwagi. Kopytka są tego znakomitym przykładem.
Kopytka na ciepłych ziemniakach czy zimnych?
Jednym z najważniejszych sekretów udanych kopytek jest temperatura ziemniaków. W dobrze zorganizowanej kuchni garmażeryjnej nie trzeba przygotowywać ciasta natychmiast po ich ugotowaniu. Przeciwnie, warto dać ziemniakom czas, żeby porządnie ostygły.
Główna zasada jest prosta: do kopytek używa się tam całkowicie wystudzonych ziemniaków, a mąkę dodaje dopiero wtedy, gdy będą zimne również w środku. Nie chodzi o konkretną liczbę minut, ale o moment rozpoczęcia przygotowywania ciasta. Najlepiej ugotować ziemniaki wcześniej, dokładnie je odparować, przecisnąć przez praskę i pozostawić do całkowitego wystudzenia. Można również wykorzystać ziemniaki ugotowane poprzedniego dnia i przechowane w lodówce.
Dlaczego to takie ważne? Gorące ziemniaki są wilgotne, a przygotowana z nich masa łatwo robi się kleista. Podczas wyrabiania zaczyna przywierać do dłoni i stolnicy. Pierwszy odruch to dosypanie kolejnej garści mąki, potem następnej. W efekcie proporcje się zmieniają, a gotowe kopytka wychodzą ciężkie, zbite i twardawe.
Zimne, dobrze odparowane ziemniaki łatwiej połączyć z pozostałymi składnikami bez nadmiernego dosypywania mąki. Dzięki temu kluski zachowują przyjemną miękkość.
Inne kopytkowe triki z garmażerki
Odpowiednia temperatura ziemniaków to dopiero początek. Równie ważne jest to, jak długo wyrabiane jest ciasto. Przy kopytkach nie obowiązuje zasada, że im dłużej je zagniatasz, tym lepiej. Jest dokładnie odwrotnie.
Po dodaniu mąki należy połączyć składniki szybko, tylko do uzyskania jednolitej masy. Długie ugniatanie sprawia, że ciasto może stawać się coraz bardziej lepkie. Wtedy znów pojawia się pokusa dosypywania mąki. Tak właśnie zaczyna się błędne koło, którego efektem są twarde kluski.
Nie można przesadzać również z podsypywaniem stolnicy. Wystarczy cienka warstwa mąki, która zapobiegnie przywieraniu wałeczków. Jeśli co chwilę obsypuje się ciasto grubą warstwą, dodatkowa mąka trafia do środka podczas formowania i pogarsza delikatność gotowych kopytek.
O czym jeszcze trzeba pamiętać, robiąc kopytka?
Nie każdy ziemniak nadaje się do tego dania równie dobrze. Wybierać trzeba przede wszystkim odmiany mączyste, najlepiej typu C lub BC. Zawierają więcej skrobi i zwykle mniej wody niż odmiany sałatkowe. Po ugotowaniu łatwo się rozsypują, a przygotowane z nich ciasto potrzebuje mniej mąki.
Co z gotowaniem kopytek? Kopytka należy wrzucać partiami do dużego garnka z osolonym, lekko wrzącym wrzątkiem i pilnować, żeby nie przywarły do dna. Gdy wypłyną, powinno gotować się je jeszcze krótko, zwykle około 1-2 minut, zależnie od wielkości. Zbyt długie przetrzymywanie we wrzątku pogarsza ich strukturę.


Obserwuj nas na Google














