Kiedy robi się chłodno, coraz częściej mam ochotę na domowe obiady z dużą ilością aromatycznego sosu. Wtedy zamiast drogiej wołowiny czy wieprzowiny wybieram to tanie mięso. Kosztuje około 17-20 zł za kilogram, a można z niego wyczarować naprawdę smaczne dania. Kupuję je regularnie, bo doskonale nadają się na jesienny gulasz z pieczarkami, cebulą i majerankiem. Czasem przygotowuję też delikatną potrawkę w sosie śmietanowym, którą podaję z tłuczonymi ziemniakami.
Jak smakują serca indycze? Nie przypominają wątróbki
Serca indycze mają wyrazisty, mięsny smak, który może przypominać nieco ciemne mięso z indyka, ale jest od niego intensywniejszy. Nie mają charakterystycznej goryczki wątróbki ani jej kruchej, delikatnej konsystencji. Są zwarte, sprężyste i bardzo mięsiste. Dobrze ugotowane pozostają soczyste, a przy tym przyjemnie miękkie.
To właśnie ich konsystencję lubię najbardziej. W gulaszu nie rozpadają się na drobne włókna, lecz zachowują swój kształt. Pokrojone w połówki lub ćwiartki świetnie prezentują się w gęstym, ciemnym sosie.
Serca dobrze chłoną aromat dodatków. Szczególnie pasują do nich cebula, czosnek, majeranek, tymianek, słodka i wędzona papryka. Czasem dodaję też odrobinę musztardy, która świetnie podkręca smak sosu. Jeśli lubisz bardziej tradycyjne potrawy, połącz je z liściem laurowym, zielem angielskim i marchewką.
Czy serca indycze trzeba oczyszczać przed gotowaniem?
Serca indycze wymagają nieco uwagi przed wrzuceniem do garnka, ale ich przygotowanie nie jest trudne. Najpierw dokładnie je oglądam. Z górnej części odcinam wystające naczynia krwionośne, twardsze fragmenty oraz nadmiar tłuszczu. Niewielką ilość tłuszczu można zostawić, ponieważ nadaje potrawie smak.
Każde serce przekrawam wzdłuż na pół. Dzięki temu łatwo sprawdzić, czy w środku nie pozostały skrzepy. Usuwam je razem z większymi, twardymi fragmentami. Często rozcinam też połówki na mniejsze kawałki, zwłaszcza gdy przygotowuję potrawkę.
Nie trzeba usuwać wszystkich delikatnych błonek ani mozolnie obierać serc z każdej jasnej żyłki. Najważniejsze, żeby pozbyć się twardych części, które mogłyby przeszkadzać podczas jedzenia.
Jak długo gotować serca indycze, żeby były miękkie?
Serca indycze są zbudowane z mocnych mięśni, dlatego potrzebują dłuższego gotowania niż zwykłe kawałki indyka. Jeśli zbyt szybko zdejmiesz je z ognia, mogą okazać się twarde i gumowate.
Najczęściej duszę je pod przykryciem przez około 60-90 minut, choć większe sztuki mogą potrzebować nawet 2 godzin. Najważniejsze, żeby gotowały się powoli, w niewielkiej ilości bulionu lub sosu. Płyn powinien tylko lekko bulgotać.
Do gulaszu najpierw podsmażam cebulę, następnie dodaję oczyszczone i osuszone serca. Krótko obsmażam je na większym ogniu, po czym wsypuję przyprawy i wlewam gorący bulion. Przykrywam garnek i zmniejszam ogień.
Co jakiś czas sprawdzam, czy sos nie odparował. Miękkość kontroluję widelcem lub próbuję przekroić jeden kawałek. Gotowe serca powinny dać się łatwo pogryźć, bez nieprzyjemnego, gumowatego oporu. Muszą być również całkowicie ugotowane w środku.
Co zrobić z serc indyczych? Gulasz to dopiero początek
Najczęściej przygotowuję serca indycze w sosie własnym, ale świetnie sprawdzają się też w innych daniach. Ich wyrazisty smak pasuje zarówno do tradycyjnych, jak i nieco bardziej pikantnych potraw.
- Gulasz z cebulą i pieczarkami - serca gotuj z dużą ilością cebuli, pieczarkami, czosnkiem i słodką papryką. Podaj z kaszą gryczaną lub kluskami śląskimi.
- Potrawka w sosie koperkowym - ugotowane do miękkości serca połącz z marchewką, śmietanką i świeżym koperkiem. Najlepiej smakują z tłuczonymi ziemniakami.
- Serca w sosie musztardowym - do sosu z duszenia dodaj łyżkę musztardy sarepskiej i odrobinę śmietanki. Świetny dodatek do kopytek.
- Gulasz paprykowy - połącz serca z czerwoną papryką, pomidorami, czosnkiem i szczyptą ostrej papryki. Podawaj z ryżem albo świeżym pieczywem.
- Serca w sosie chrzanowym - delikatny sos z dodatkiem chrzanu nadaje podrobom przyjemnej ostrości. Do tego wystarczą gotowane ziemniaki i buraczki.
Mam też prosty sposób na urozmaicenie gulaszu. Pod koniec gotowania dodaję kilka suszonych grzybów, wcześniej namoczonych i podgotowanych. Nadają sosowi głęboki, leśny aromat, który doskonale pasuje do jesiennego obiadu.


Obserwuj nas na Google














